Uit het zenuwcentrum van de lustrumproductie

Poe, het leven van een producent gaat niet altijd over rozen.
In de afgelopen weken heb ik het klavieruittreksel ontdaan van Russische tekst en voorzien van de Nederlandse vertaling.  Een paar keer heb ik librettist Jo Willems moeten bellen omdat ik teveel of te weinig lettergrepen meende te hebben voor het aantal noten. Inmiddels hebben de zangers, de repetitor, de dirigent en de regisseur in elk geval de eerste acte gekregen tot het moment waarop Mozart zijn vrouw gaat vertellen dat hij met Salieri gaat eten en dus zijn dood tegemoet loopt.

Tussendoor probeer ik iets terug te vinden wat ik ergens in de talloze stapels ben kwijtgeraakt nadat het maanden had liggen wachten op verzending. Ik kan er gewoon niet van slapen en droom er zelfs van.
Bovendien moet het huis ook opgeruimd worden want Arash Roozbehi komt hier slapen nadat hij maandag met mijn koor gerepeteerd heeft. Het is dan te laat om nog in Enschede te komen.
Ik verheug me erop om hem weer te zien. We zijn samen vorige week naar de Veenproef geweest.  Avond van de Veenfabriek/ Nationale Reisopera. Die lieten onder het genot van een heerlijke maaltijd zien hoe hun repetitieproces vordert, in Enschede. Leuk, want zo kon ik Wim van den Driessche ontmoeten en ook horen zingen. En leuk, want na '78 mijn studiegenoot Paul Koek weer gesproken.
Ook tussendoor partij gestudeerd voor het VKSO want zondagavond repetitie en de negende concert in Weener. Volgens een grapjas kunnen wij ons dan even de Weener Philharmoniker noemen.

Vanavond tussendoor naar het bedankconcert voor Beatrix gekeken. Leuk, spannend, ontroerend, alles door elkaar.
En steeds maar weer een paar blaadjes voorzien van één, twee of drie regels lak.
Het klavieruittreksel was echt een hele klus maar die 62 kantjes vallen nog mee vergeleken met de partituur van 200 pagina's, 100 blaadjes. Ook daar moet het libretto ingeschreven worden. Dat komt heel nauwkeurig. De lettergrepen moeten precies onder de goede noten voor een juiste tekstplaatsing in de zang.
Overal door het hele huis liggen blaadjes, in de woonkamer, de logeer- de deel, op kasten, tafels, stoelen en stapels, strijkplank en wasrek.  Ze wachtend op de volgende laag lak.
Ik heb het ook geprobeerd met Sibelius maar dan komen er veel leesfouten en ben ik lang aan het verbeteren.
Wat niet tussendoor hoeft is typex en telefoneren. Al typexend iedereen aan de lijn gehad om een muzikale repetitie in Maastricht af te spreken, in het carnavalsweekend. Sybrand probeerde mij, ik al typexend, uit te leggen dat er rollers zijn maar die werken niet voor mij.

Denk niet dat ik de enige ben die druk is. De muziek is binnen dus er wordt hard geoefend, geprobeerd om donaties binnen te halen enz.De bezetting is vrijwel rond. Als het kan willen we nog graag een bassist, voor de balans. Het moet wel een goede zijn want de veertigste van Mozart is een auditiestuk, dwz een stuk dat je moet voorspelen als je in een professioneel orkest wilt.

Ik ga weer verder met de partituur.  Groet,

Tera

Veel

Al een paar weken gebeurt er heel veel bij De Harmonie. Amse heeft een nieuwe website gemaakt omdat heel veel mensen een klein tikje mopperden. De site, webstek op z'n Drents, ziet er fantastisch uit. Joke en Lynette hebben de bezetting rond. Mocht je toch nog mee willen doen dan kun je me bellen op 06 48 25 76 24. Dan geef ik je adresgegevens door aan Joke en Lynette.
Het Myrakwartet heeft geld opgehaald in een Zorgcentrum. Vast een goed idee voor diegenen die in een ensemble spelen.
De zangers, vooral 'Mozart' zitten te springen om het vertaalde libretto. Heren, als jullie dit lezen: ik ben op tweederde dus vrijdag moet het af zijn.

Tot gauw en laat me eens weten wat je interesseert.  Voor  mij is alles .gewoon', lukt het niet met het blog of wil je iets weten dan kun je me altijd een mail sturen.

Groet,

Tera


 

Contact met de halve wereld.

Dinsdag heb ik Zuid Limburg, Leiden via een Belgisch telefoonnummer en Londen aan de lijn gehad. Dat allemaal na een telefoontje van Amse over de compositieopdracht. Ik moest daarover overleggen met mijn koor, met de zangers, met de componist en tenslotte met de dirigent.

Gelukkig kon ik bij de dirigent gewoon even langsrijden. Toch is ook dat altijd wel een avontuur.

Gerard Wiarda woont in een statig herenhuis net buiten het centrum van Groningen, vlakbij de Nieuwe Kerk. Er zijn twee bellen, een klingelbel voor de benedenverdieping en een zoemer voor de bovenverdieping waar Gerard en Lynette hun woonkamer hebben.

Om bij de zoemer te komen moet ik met mijn korte beentjes bijna op de blauwstenen stoep klimmen en dan sta ik met mijn neus tegen de deur.

Snel een stapje achteruit en afwachtend naar boven kijken naar een schier eindeloze trap.

En dan gebeurt het.

Een woest blaffende hond verschijnt boven aan die trap, gevolgd door de tekst: ”DOE-OERRRAK ...AF! Dat vertaal ik met hond houd je mond.

Vervolgens verschijnt de maestro zelf, rent naar beneden en opent de deur.en zegt troostend: “Dat is enthousiasme”.

In de vakantie belde ik naar Jo Willems. Ik had bij hem ingesproken, gesms-t en kreeg geen antwoord. Opeens nam hij de telefoon op en bleek in India te zitten. Oeps, even niet opgelet. Vervolgens hebben we een buitengewoon hartelijke mailwisseling gehad. Nu ligt het vertaalde libretto bij mij te wachten tot Sybrand het sein op groen zet. Hij is geloof ik met drie opera's tegelijk bezig. De manier waarop het libretto vertaald is moet passen bij de totale regie-opvatting. Ondertussen ga ik proberen het libretto in te voeren in Sibelius, mijn muziekprogramma. Daarover later meer.

Ik ben benieuwd of Sybrand nog in Duitsland zit, terug in Nederland is of nog weer ergens anders.

Onze repetitor is rond deze tijd ook vertrokken. Hij is drie maanden voor studie in Duitsland.

Groet,

Tera

Voor wie dit leest, alvast een mooi, muzikaal 2014 toegewenst vanuit ons mooie Balloo.
Zoals je weet staan er grootse plannen op stapel voor De Harmonie. Het orkest bestaat nu 40 jaar, oef, wat lang alweer, en nog steeds met Gerard Wiarda als dirigent.

Ik heb 40 dagen niets op mijn blog geschreven terwijl ik het wel had beloofd. Mijn persoonlijke goede voornemen is dat daar verandering in komt. Dat is dan ook mijn enige goede voornemen. Lijkt me wel voldoende.
Toen ik dit blog herontdekte kreeg ik allemaal nachtmerries. Al die tijd niets meer gedeeld terwijl we zo druk zijn met de voorbereidingen. Vanaf nu vliegen de berichtjes jullie om de oren.
En het gaat overal over, niet in het minst om mijn gepieker hoe ik het vertaalde libretto netjes onder de noten krijg. De tips daarover lopen nogal uiteen. Heb je er ook een idee over, reageer dan vooral.
Ik heb nu twee dingen uitgewerkt en die ga ik allebei uitvoeren. Later meer daarover.

François Soons

Wim van den Driessche

Amse is al een tijdje bezig met de nieuwe website, dat wil zeggen, hij heeft ons een link gestuurd en wacht nu op ons commentaar.

Het is nu tijd om de hoofdrolspelers aan jullie voor te stellen. Mozart wordt gezongen door tenor François Soons. Bariton Wim van den Driessche zingt Salieri. Beide mannen wachten vol ongeduld op het libretto. Daar wordt hard aan gewerkt.

Volgende keer iets meer over het cv van de zangers en bovendien een paar foto's uit het filmpje.

Groet,
Tera

Het lustrumproject

Zo, eindelijk tijd om meer over het lustrum van De Harmonie te schrijven. En natuurlijk ook over het filmpje waar ik melding van maakte.
In februari dit jaar zaten we bijelkaar, lustrumcommissie, bestuur en dirigent, om te praten over filmmuziek. Dat zou het dit keer gaan worden.
Halverwege de vergadering vertelde Gerard Wiarda, de dirigent, over een operavoorstelling die hij had bijgewoond in het Posttheater. De regisseur van die opera was Sybrand van der Werf, iemand die hij kende uit zijn tijd bij Myra en die daar zijn eerste opera ooit had geregisseerd omdat hij en Gerard allebei graag een opera wilden. Ineens keek Gerard rond en vroeg:"Of... zullen we toch een opera gaan doen?"
Hij keek zo enthousiast en had ook al direct een voorstel. Ikzelf durfde gewoon geen nee te zeggen, en waarom ook. Een opera is toch fijn om te doen.
Een vergadering later hadden we de opera al beluisterd en was het programma zo goed als rond.
We beginnen met een korte ouverture van Salieri, vervolgens is er een korte opera van Rimsky Korsakov, 'Mozart en Salieri' en na de pauze spelen we de veertigste symfonie van Mozart. De tekst van de opera is gebaseerd op een gedicht van Poesjkin getiteld 'Mozart en Salieri'.
De opera zal halfconcertant uitgevoerd worden met het orkest op het podium.
Ik kreeg het telefoonnummer van Sybrand en op een koude, winderige dag in mei reed ik een heel eind Friesland in waar Sybrand met zijn vrouw bij zijn ouders logeerde. We hebben het hele project uitvoerig besproken, alles tegen het licht gehouden en van twee kanten besloten dat we verder zouden gaan.

het filmpje

Natuurlijk houden we voortdurend de begroting tegen het licht; vooral Ellen vander Heijdt, de penningmeester. Samen met Michiel Hillen, lid van de lustrumcommissie, schrijft zij alle mogelijk fondsen aan om het gat in onze begroting te dichten.
We gaan ons project ook presenteren op een site die speciaal op fondsverwerving is gericht.
Gerard stelde voor om in die film een praatje te houden over het belang van het project. Dat idee heb ik omarmd en toch hebben we dat niet gedaan. Ik heb Sybrand voorgesteld om via skype een gesprek te arrangeren waarbij Gerard en Sybrand elkaar interviewen aan de hand van vooraf gestelde vragen.  Sybrand vraagt Gerard over de samenstelling van het programma, waarom weer Mozart, of de muziek van Salieri nu nog zou worden uitgevoerd als het verhaal van de intrige rond Mozart en Salieri niet zou bestaan. Gerard stelt vragen over de visie en werkwijze van Sybrand en probeert duidelijkheid te krijgen over de rol van de regisseur, vergeleken met die van een dirigent.
Veertien dagen geleden zaten we bij Gerard. Amse Kuipers, bestuurslid, installeerde twee camera's en dat gesprek is de basis van het filmpje. Amse is het nu aan het monteren. Hij haalt stukjes uit het gesprek en voegt dat samen met een verrassende opname van de librettist, Jo Willems, en foto's van de zangers.
Het complete gesprek komt op de site van het orkest.

Groet,

Tera              

Geslaagd eerste concert

Zondag hadden we een geweldig concert met veel publiek. Emilie speelde prachtig.
En wat nog meer was: de blazers speelden zo mooi.
Natuurlijk werden er bloemen uitgedeeld. Jacqueline Reisel gaf haar bloemen aan Elma Cats, de fagottiste die in haar composities een mooie solo speelde.

Dus, mis het concert niet en kom vrijdag naar Middelstum of zaterdag naar Groningen.
Preciese gegevens kun je vinden op www.deharmoniesite.nl

Tot ziens of schrijfs,

Tera

Emilie! en... we hebben gefilmd.

Harpconcerten zijn niet echt algemeen. Door stom toeval deze week twee harpistes in Groningen, Lavinia bij het NNO en Emilie bij De Harmonie en beiden met Franse, vrouwelijke componistes.
Morgen/ straks concert in Vries. Hierbij een leuke foto van Emilie Bastens, onze solist. Als je ons concert in Vries niet kon bijwonen zijn er nog kansen in Middelstum en Groningen.
Jaren geleden kon het bestuur geen harpist vinden en werd ik gevraagd om te helpen met zoeken.Het was niet voor een solo maar voor een orkestpartij. Ik heb ongeveer alle harpisten uit ons land aan de lijn gehad waaronder Lavinia, ook nog student. Teneinde raad belde ik Ernestine Stoop, die ik een paar keer geprogrammeerd had voor een podium. Haar leerling Emilie Bastens kon komen. Gerard en Emilie hebben toen afgesproken dat Emilie zou komen soleren als ze afgestudeerd zou zijn.
Bij deze!

Tot nu toe zijn er geen reacties geweest op mijn geschrijf. Ik vind het leuk als je reageert. Vandaag (zaterdag 9-11) begreep ik van lezers dat het moeilijk is om op het blog te komen.
We hebben dat veranderd. Het moet nu beter gaan.
Mocht het toch niet lukken dan kun je een mail sturen aan info@teravandenheuvel.nl of via de webmaster van www.deharmoniesite.nl. Dan plaatsen wij je reactie.

Geniet van de foto van Emilie. Op haar site kun je heel veel meer vinden.
Volgende keer weer wat meer over de opera en vooral het filmpje waar we mee bezig zijn.

Tera